با عرض پوزش از همه دوستان عزيز كه با تبشير و ترعيب ننوشتن من رو محكوم كرده بودند.

در این روزهای پر از غربت چه حسی  دست میدهد وقتی هنگام برداشتن هم میهن از دکه روزنامه فروشی نگاه پر از آرامش قدیمی روی صفحه اول میخکوبت میکند.و دلت پر میشود از دلتنگی و شور.یاد لحظه هایی که دلمان در سینه تاب نمی آورد تا  خبر پیروزی انتخابات را بشنویم.. وقتی سخنرانیش را میخوندم انگار کن که میان جمعیتی که فریاد خاتمی دوستت داریم رو سر میدادند نشسته بودم و صدای پر شور سید آرام نه تنها در گوشم که در قلبم میشنیدم.